Het weer doet wat vreemd de laatste tijd. Dat kunnen we beamen. En wat daarvan de oorzaak is wordt ons verteld door Al Gore en IPCC. Gore kennen we nog als zelfverklaard uitvinder van het internet en de nieuwe economie. En als we zijn ‘truth-docu’ mogen geloven was hij ook een van de eersten die iets leerde over het klimaat en CO2. Gore kan het mooi vertellen. Dat moet hem worden nagegeven. De juistheid van zijn praatjes laat echter veel te wensen over.
In 1995 ging het als volgt. Politiek was - zoals wel vaker - een duidelijke zondebok gewenst. Die kon dan mooi worden aangepakt. Omdat het natuurlijk ondoenlijk is om de vervuilende industrieën aan te wijzen (die accepteren dat niet), werd de schuld bij een weerloos gas gelegd. CO2 mocht gaan rekenen op daadkrachtige aandacht van – door weinig kennis gehinderde – politici en beleidsmakers. Het IPCC had aanvankelijk geconcludeerd: “Geen van de geciteerde onderzoeken bewijst dat we waargenomen klimaatveranderingen aan toename van broeikasgassen kunnen toeschrijven”. (H. 8. Waarneming van klimaatveranderingen en toeschrijving aan oorzaken). Dat paste echter niet bij de gewenste conclusie (in het PMS). Besloten werd dan ook dat de IPCC auteurs hun verhaal moesten aanpassen. Ze concludeerden toen maar ‘dat er waarschijnlijk sprake is van menselijke invloeden op de vastgestelde klimaatvariaties’.
Ruim 10 jaar later blijkt de invloed van de wetenschap op het klimaatdebat verder te zijn uitgehold. Zelfuitgeroepen klimaatguru’s als Al Gore voeren nu het hoogste woord. Op basis van mythes en emoties wordt het beleid een bepaalde kant op gestuurd. Wie hier een kritische noot over laat horen wordt er al snel van beticht ‘het niet goed voor te hebben met zijn kinderen en met deze planeet’, en aldus monddood gemaakt.
Voor de grote bedrijven pakt het allemaal erg goed uit. Ze hoeven niet te boeten voor alle vervuiling die zij sinds de industriële revolutie hebben veroorzaakt. Een handje vol mensen is daarmee puissant rijk geworden. En die gaan hun rijkdom natuurlijk niet investeren in herstel van de schade. Liever manipuleren zij nu de manier waarop de klimaatdiscussie wordt gevoerd. Het resultaat: niet zij, maar de rest van de wereld krijgt de rekening gepresenteerd voor de vervuiling. De gevestigde industriële orde krijgt daarbij meer omzet en extra instrumentarium om tarieven op te voeren, subsidies binnen te halen en markten af te schermen.
Door fossiele brandstoffen te gebruiken komt er koolstof (terug) in de atmosfeer die miljoenen jaren in de aardkorst was opgeslagen. Volgens Gore en IPCC is dit de oorzaak van de aardopwarming die we waarnemen.
Gore toont ons een grafiek waaruit correlatie blijkt tussen temperatuur en CO2. Over die correlatie bestaat geen twijfel. Wel over de conclusie die Gore eraan verbindt. Hij beweert dat CO2 de oorzaak is van de temperatuurstijging. Anderen – die iets betere papieren hebben om dezelfde grafiek te beoordelen – stellen juist dat CO2 toename hier eerder het gevolg is van een hogere temperatuur.
Het IPCC is wachtmeester over het begrip ‘broeikasgas’. Daartoe definieert ze het ‘Global Warming Potential’ (GWP) van een aantal stoffen. Voor het IPCC is CO2 daarbij de maat der dingen. Het heeft een GWP van 1.
Onbetwist is dat waterdamp veruit het belangrijkste broeikaseffect geeft. Toch stelt het IPCC voor waterdamp het GWP niet vast. De reden daarvan is dat waterdamp geen gas is. Zouden we waterdamp weghalen uit de atmosfeer dan vult het zichzelf aan. CO2 kent een berekenbare menselijke bijdrage. Moet het daarom als de oorzaak worden opgevoerd van een waargenomen aardopwarming?
Het pakt voor het IPCC wel erg goed uit als ze waterdamp mag negeren. Zou waterdamp wél in de vergelijking worden betrokken, dan verschrompelt het belang van CO2. Zelfs binnen de definities van het IPCC zou de door mensen veroorzaakte CO2-toename goed zijn voor minder dan 0,12% van het broeikaseffect. De totale menselijke contributie aan het broeikaseffect komt dan uit op 0,28%. Met dat soort getallen lijkt het totaal zinloos om tegen de CO2-emissies te gaan vechten. Zo slinger je dus geen Kyoto protocollen de wereld in. En zo lukt het ook niet om allerlei dubieuze regels, heffingen, prijsverhogingen en restricties op te leggen.
De hele redenering van het IPCC wordt opgezet vanuit CO2 en eindigt bij CO2. Ondertussen weten we nog niet eens of CO2-toename oorzaak of gevolg is van waargenomen temperatuurstijging. We weten wel dat de normale menselijke impact op het totale broeikasvermogen van de atmosfeer beperkt is. Het IPCC praat echter niet over dat totale vermogen, maar over het broeikasvermogen van de door haar geselecteerde ‘broeikasgassen’. De groeiende consensus - waarvan de media thans berichten - zegt waarschijnlijk nog het meest over het opleidings- en toelatingsbeleid binnen het IPCC . Al met al een weinig vertrouwenwekkende basis om de zorg voor onze planeet aan over te laten.
Dit waren de eerste 2 delen in een serie over de ‘klimaat- en milieudeceptie’.
In deel 3 van Klimaat deceptie: mogelijke oorzaken die meer aandacht verdienen.
In deel 4 van Klimaat deceptie: klimaatmaatregelen en de effecten.
In deel 5 van Klimaat deceptie: samenvatting en conclusies.
Bron: Zapruder.nl
Ter ondersteuning van deze visie, selecteerde ik enkele vaststellingen die reeds jaren gekend zijn.
Space.com: Global Warming on Pluto Puzzles Scientists
Space.com: New Storm on Jupiter Hints at Climate Change
Space.com: Global Warming on Mars?
United Press International: NASA looks at a monster storm on Saturn
Science Agogo: Global Warming Detected on Triton (grootste maan van Saturnus)
Associated Press: Study says sun getting hotter
London Telegraph: The truth about global warming - it's the Sun that's to blame
former climatology professor at the University of Winnipeg - Global Warming: The Cold, Hard Facts?
Is Al Gore bereid tot discussie met èchte deskundigen over de boodschap van zijn film? Zou hij door de mand kunnen vallen? Op de weblog van de wetenschapsredacteur van Elsevier, Simon Rozendaal, staat hoe Al Gore het op het laatste moment heeft laten afweten om deel te nemen aan een discussie met de Deense klimaatscepticus Bjørn Lomborg: www.elsevier.nl/opinie/webl...
